Porucznik Carl E. Decklar z Dubuque w stanie Indiana, był pilotem myśliwskim United States Army Air Forces, służącym w 354. Dywizjonie Myśliwskim (354th Fighter Squadron), wchodzącym w skład 355. Grupy Myśliwskiej (355th Fighter Group). W końcowym okresie wojny jednostka ta stacjonowała na lotnisku Steeple Morden w Wielkiej Brytanii. Jego kariera bojowa przypadła na najbardziej intensywny etap działań myśliwskich nad Europą Zachodnią – przełom lat 1944 i 1945.
Porucznik Carl E. Declar i obsługa jego Mustanga, S/Sgt. Virgil McAfee i niezidentyfikowany mechanik. Styczeń-marzec 1945. Zdjęcie Mark Declar, 355th Fighter Group
Osiągnięcia bojowe
Swoje pierwsze dwa potwierdzone zwycięstwa powietrzne podporucznik Carl Decklar odniósł 14 stycznia 1945 roku, podczas agresywnej misji wymiatania myśliwskiego nad rejonem Münster. Była to trzecia misja bojowa grupy tego dnia. Amerykańscy piloci kolejno starli się z formacjami Bf 109 oraz Fw 190D. Po krótkiej, lecz bardzo intensywnej walce piloci 355. Grupy Myśliwskiej zgłosili 11 zestrzeleń, z czego dwa Messerschmitty Bf 109 przypadły Decklarowi.
22 marca 1945 roku porucznik Decklar wziął udział w zmasowanym ataku na lotniska Memmingen, Würzburg i Kitzingen. W trakcie tej operacji zniszczył jeden samolot przeciwnika na ziemi, działając wspólnie z porucznikiem Paulem Vineyardem. Tego dnia 355. Grupa Myśliwska zadała Luftwaffe dotkliwe straty, niszcząc łącznie 12 samolotów – wśród nich Me 262, He 111, Fw 190 oraz Bf 109 – oraz uszkadzając kolejnych 9 maszyn.
Kolejny znaczący epizod nastąpił 4 kwietnia 1945 roku, podczas misji „swobodnego polowania” w rejonie Parchim, Perleberg i Kaltenkirchen, połączonej z systematycznym atakowaniem lotnisk. W trakcie tej akcji 355. Grupa Myśliwska zniszczyła 7 samolotów na ziemi. Warto odnotować, że pilot Cooper uszkodził wówczas nietypowy samolot, który zidentyfikował jako Dornier Do 335, natomiast Riffle uszkodził odrzutowy Arado Ar 234 – jedne z najbardziej zaawansowanych konstrukcji Luftwaffe końcowego okresu wojny.
Swoje trzecie – i ostatnie – zwycięstwo powietrzne Decklar odniósł już jako porucznik, 8 kwietnia 1945 roku, nad rejonem Oberpfaffenhofen w południowych Niemczech. Typ zestrzelonego samolotu przeciwnika pozostaje nieznany.
Podsumowanie osiągnięć bojowych Carla Decklara: 3 potwierdzone zwycięstwa powietrzne oraz 1,5 samolotu zniszczonego na ziemi (pięć zwycięstw, cztery zniszczone indywidywidualne i jedno współdzielone).
Samolot – P-51K w realiach frontowych modyfikacji
Samolotem Decklara był P-51K-1-NT Mustang, numer seryjny 44-11360. Wersja P-51K była bardzo zbliżona do wczesnego P-51D-5, różniąc się fabrycznie przede wszystkim zastosowaniem śmigła Aeroproducts oraz standardowym montażem grzbietowej płetwy statecznika pionowego.
Śmigło z wersji P-51D
W praktyce bojowej na Europejskim Teatrze Działań Wojennych wiele Mustangów w wersji K było modyfikowanych – w miejsce śmigła Aeroproducts montowano śmigło Hamilton Standard, znane z wersji D. Powodem były gorsze właściwości eksploatacyjne śmigła Aeroproducts. Taka modyfikacja była powszechna i dotyczyła również samolotu Decklara.
Celownik i lusterko
Kolejną zmianą był montaż celownika K-14, który zastąpił wcześniejszy N-9. Równocześnie pilot zdecydował się na instalację lusterka typu Spitfire na górnej krawędzi owiewki – rozwiązania popularnego wśród pilotów Mustangów i znacząco poprawiającego obserwację tylnej półsfery. Wymienione elementy są dosteępne w modelu P-51K Mustang „z pudełka”.
Radar ostrzegawczy na ogonie
W późniejszym okresie służby Mustanga „Dot Darling” (po pięciu zwycięstwach, zdjęcie powyżej) samolot został doposażony w ogonowy radar ostrzegawczy AN/APS-13, sygnalizujący zbliżanie się przeciwnika od tyłu. Na usterzeniu widoczne były charakterystyczne anteny systemu. Modelarz może wykonać je samodzielnie z cienkiego drutu oraz folii lub cienkiej blaszki.
Przeczytaj więcej o radarze link.
Przykład radaru zainstalowanego na innym Mustangu: zdjęcie poniżej.
Malowanie i oznaczenia – „Dot Darlin’ / Our Mom”
Nazwa „Dot Darlin’” odnosiła się do żony pilota – Dorothy. Drugi napis, „Our Mom”, pozostaje mniej jednoznaczny; być może był dodatkiem innego pilota lub personelu naziemnego, jednak brak jest jednoznacznych źródeł potwierdzających jego genezę.
Na ogonie samolotu znajdowało się godło dywizjonu – buldog, a na osłonie silnika, ponad rurami wydechowymi, widniał napis „Bulldogs”, charakterystyczny dla jednostki.
Czerwony pas na przedzie kadłuba oraz czerwony statecznik pionowy nie były elementami dekoracyjnymi – oznaczały przynależność do 355. Grupy Myśliwskiej z 354. Dywizjonu Myśliwskiego. To typowy przykład oznaczeń jednostek myśliwskich USAAF z końcowego okresu wojny.
Przykład zmian Mustanga P-51K w służbie liniowej
Historia P-51K Carla Decklara pokazuje, jak zmieniały się samoloty bojowe na froncie – od konfiguracji fabrycznej, przez lokalne modyfikacje, aż po różnice zależne od konkretnego momentu wojny. Dla modelarza to wyjątkowo wdzięczny temat, pozwalający świadomie wybrać konkretny „moment w czasie”, a nie jedynie schemat malowania.
Zobacz jeszcze:
- Model P-51K Mustang w sklepie Arma Hobby link
Modelarz, który ma szczęście pracować w swoim hobby. Na co dzień osoba szara i niepozorna. Ożywia się dyskutując o modelarstwie, teoriach spiskowych, Wielkim Księstwie Litewskim i marketingu internetowym. Współwłaściciel Arma Hobby. Skleja figurki, samoloty i broń pancerną, głównie polonika i lotnictwo morskie.
This post is also available in:
English
