Home » Historia » Bolesław Orliński – oblatywacz PZL

Historia polskiego lotnictwa to nie tylko konstruktorzy i ich samoloty. Bez świetnych pilotów większość projektów nie wzniosłaby się nigdy w powietrze. Jednym z takich wybijających się oblatywaczy był Bolesław Orliński.

Wczesne lata

Bolesław Orliński pochodzi z okolic Kamieńca Podolskiego. Urodził się w 1899 roku, a jego rodzina wsławiła się walką za ojczyznę. Orliński uczył się w gimnazjum, ale z własnej zaciągnął się do wojska, w wieku 17 lat przerywając naukę. Miała na to wpływ śmierć jego ojca. Odbył szkolenie w Żytomierzu, gdzie awansował na oficera. Następnie walczył w armii carskiej i w I korpusie Polskim, dowodzonym przez generała Dowbor-Muśnickiego. Walczył na Ukrainie oraz był ułanem. Rok 1920 to data wstąpienia Orlińskiego do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy. Następnie uczył się latania w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. Tam wsławił się wykonaniem 242 pętli z rzędu podczas jednego lotu, co było niezwykłym dokonaniem. Miało to miejsce dlatego, że założył się z kolegami o wykonanie 100 pętli.

Breguet XIX Orlińskiego i Kubiaka

Breguet XIX Orlińskiego i Kubiaka

Pasja latania

W roku 1924 zaczął latać z Warszawy do Pragi jako pilot komunikacyjny. Mimo tego, że mógł już wtedy zrobić karierę w wojsku, rezygnuje z niej z powodu miłości do kobiety.

Orliński szczególnie upodobał sobie akrobację lotniczą – już po 3 latach nauki był jej instruktorem. Następne lata to czas lotów długodystansowych do Japonii. Pierwszy lot skończył się przedwcześnie z uwagi na uszkodzenie silnika. Kolejny skończył się prawie tragicznie, gdyż w samolocie zepsuł się silnik oraz śmigło wraz z dolnym płatem. Pilot poradził sobie doskonale i mimo niedostatków francuskiej maszyny Breguet 19 A2 uszkodzonej przez trąbę powietrzną i okropnej pogody szczęśliwie wylądował. Przelot na tak dużą odległość docenili Japończycy, odznaczając brawurowego pilota medalami. Władze Warszawy nagrodziły go za wsławienie Polski działką przy ulicy Racławickiej.

Współpraca z Zygmuntem Puławskim

Po skończeniu służby wojskowej pilot zaczął oblatywać samoloty skonstruowane przez Zygmunta Puławskiego dla Państwowych Zakładów Lotniczych. Był pilotem kolejnych modeli. Jego odwaga odznaczyła się szczególnie podczas oblatywania pierwszego samolotu PZL 1, kiedy to lądował awaryjnie. W PZL oblatał 28 typów samolotów.

Kup model PZL P.1 w skali 1:48

B. Orliński PZL P.6 podczas zawodów w Cleveland 1931

Bolesław Orliński przed PZL P.6 – zawody w Cleveland 1931

Zawody lotnicze

Pasja Orlińskiego pchała go do coraz nowszych wyzwań. Latał w wielu zawodach klasy międzynarodowej i często zdobywał pierwsze miejsca. Miało to miejsce w Brnie w roku 1930 oraz w Cleveland w roku 1931, gdzie oczywiście startował na polskim PZL P.6. Uwagę zwracały przede wszystkim jego brawurowe akrobacje. Trzy lata później pobił rekord prędkości podczas lotu samolotem z silnikiem o konstrukcji gwiazdowej na PZL P.24 (1934). W dalszym ciągu był pilotem testującym nowe samoloty – oblatywał między innymi LWS-6 Żubr. Niebezpieczna pasja Orlińskiego sprawiła, że miał kilka wypadków. Pomiędzy 1930 a 1931 rokiem miał trzy poważne awarie samolotu, z których musiał ratować się skokiem ze spadochronem.

Orlińskii prototyp P.7

Orliński i prototyp PZL P.7

Lata wojny

Na początku II wojny światowej Orliński miał odebrać zakupione przez Polskę myśliwce, ale do tego nie doszło. Przedarł się przez okupowane kraje do Wielkiej Brytanii, gdzie liczył na służbę jako pilot. Polskie wojsko się na to nie zgodziło i Orliński musiał zająć się szkoleniem pilotów. Przeszedł przeszkolenie na samolotach używanych w angielskim RAF-ie, a w 305 Dywizjonie Bombowym odbył loty bojowe. Z uwagi na ogromne doświadczenie latał podczas najbardziej niebezpiecznych misji w nocy. Dosłużył się stopnia dowódcy dywizjonu. Gdy zakończył służbę, zdecydował się na spokojne życie w Kanadzie. Jego żona towarzyszyła mu od roku 1940, kiedy to zaczęła pracować w wojsku.

Orlinski w Mosquito dywizjonu 305

Odznaczenia i dokonania

Dokonania Orlińskiego sprawiły, że został on odznaczony 33 medalami ośmiu państw. Służył w 10 jednostkach i miał okazję latać na 106 typach samolotów. W wojsku służył 20 lat, a jego praca zakończyła się po 60 latach. Żył 93 lata, 10 razy jego samolot się rozbił. Odznaczył się patriotyzmem i ciągłym działaniem na rzecz polskiego lotnictwa. Najbardziej ubolewał na tym, że większą część życia spędza na emigracji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Twitter

RSS Modele i okruchy…

RSS Modele Marcina